*!~*คนจะเหี้ยอย่างไงมันก็เหี้ย แต่ความเหี้ยมันต้องแก้ทีละก้าว*!~* *!~*ถึงจะล้มเป็นครั้งที่ร้อย แต่จะลุกทุกครั้งที่ล้ม*!~* ~!คนเราคบกันเพื่อหวังผลตอบแทนทั้งนั้นแต่ผมมีเพื่อนคนนึงไม่เคยหวัง* อะไรจากผมเลย แต่ผมก็เหี้ยกับมันประจำเลย ยามไม่มีใครคบก็มีมันที่คบ กับผม โดยไม่หวังผลตอบแทน มีแต่ผมทำให้มันลำบากใจมากๆทุกครั้ง พ่อแม่ไม่รู้หรอว่าผมดีหรือไม่ดี แต่พ่อแม่รู้อย่างเดียวว่าผมเหี้ย ต้องมีสักวัน ที่เป็นวันของเรา วันนี้เราอาจดูมืดมิด ไม่มีค่า แต่วันเวลา อาจจะทำให้เราคิดได้ และสู้กับมันเท่าที่จะทำได้ ตอนนี้เราอาจสับสนกับชีวิตที่ไร้ค่ามากๆ และผมก็ยังคิดไม่ได้ ว่าสิ่งไหนดี สิ่งไหนไม่ดี เหมือนกับเกาะอยู่บนเขาชัน รอเวลาตกลงมา หรืออาจจะมีแรง สู้กับมันอีกครั้ง เพื่อดันตัวเองให้ถึงจุดมุ่งหมาย ในชีวิต ของเราอย่างความภาคภูมิใจให้ได้ ........(ชีวิตที่ไร้ค่ามันก็อย่างงี้ใช่ไหมครับ)........ เพื่อนสนิท ก็คือ เพื่อนธรรมดาๆคนนึง ที่ดันสนิทกันมากกว่าเพื่อนธรรมดาๆทั่วๆไป . ซึ่งมันก็ต้องมีอะไรหลายๆอย่าง ที่คล้ายๆกับเรามากกว่าเพื่อนคนอื่น ถึงจะมาสนิทกันได้ บางที อาจไม่ใช่นิสัย บางที อาจไม่ใช่หน้าตา บางที อาจไม่ใช่ฐานะ บางที อาจไม่ใช่ระดับความรู้ แต่มันอาจจะมีอะไรบางอย่าง ที่ต้องเป็น มั น ค น นี้ เ ท่ า นั้ น ที่ มี บางครั้ง เราก็ไม่ไป ที่ที่เราอยากไป เพียงเพราะว่า มันไม่ไปด้วย . บางครั้ง . นั่งเงียบอยู่ได้ตั้งนาน แต่แค่เห็นหน้ามัน . น้ำตาที่กลั้นไว้แทบตาย กลับทะลักออกมาได้จนหมด บางครั้ง . ถ้ามีเสียงหัวเราะของมันด้วย เราจะหัวเราะได้ดังกว่านี้ บางครั้ง ร้อยคำปลอบใจของใครก็ไม่รู้ ยังอุ่นใจไม่เท่ามือมันที่แค่ตบเบาๆที่หัวไหล่ บอกเป็นนัยๆว่า กรูอยู่ตรงนี้ ชอบคำๆนึงที่บอกว่า เ ร า ไ ม่ ไ ด้ เ ป็ น แ ค่ เ พื่ อ น . . แ ต่ เ ร า เ ป็ น ตั้ ง เ พื่ อ น ต่ า ง ห า ก . . เพราะเพื่อนมีความสำคัญมาก มากจนบางคนแยกไม่ออก เอาไปเปรียบเทียบกะแฟน ว่าอะไรสำคัญกว่ากัน ทั้งๆที่มันคนละเรื่องกันเลย แต่เมื่อเวลาที่เราอยู่ในห้วงของความรัก เพื่อน ... จะกลายเป็นส่วนเกินของโลกส่วนตัวเราทันที ไอ่เพื่อนสนิทผม มันคงจะชินแล้ว ที่เวลาผมมีรักทีไร ผมก็จะห่างๆมันไปทุกที เวลาที่จะกลับมานึกถึงมันได้อีกที ก็ตอนอกหักนู่นแหละ ก็เคยคิดเหมือนกันนะ ถ้าเราเป็นมัน จะรู้สึกยังไง คงจะประมาณว่า 'แม่ง ... พอมีแฟนก็ลืมเพื่อน' นี่ กะกรูไม่เคยช่วยห่ าไรเลย ทีกะแฟนแมร่งแทบถวายหัว' 'ต้องเลิกกะแฟนก่อนถึงจะจำเบอร์โทรกรูได้ใช่ไหม สราดดด' คิดๆดูแล้วมันก็เป็นแบบนั้นจริงๆ เพราะเวลาที่กำลังมีความสุขในห้วงของความรัก ก็แทบไม่ได้จะไปเที่ยวไหนกับมันเลย นานๆถึงจะได้คุยกันที แต่พอผิดหวัง พอเจ็บตัวขึ้นมา นาทีนั้นอยากกดโทรศัพท์ไปหามันก่อน อยากให้มันรับโทรศัพท์ก่อน ซึ่งบางทีมันนอนไปแล้วผมก็จะไล่มันกลับไปนอน ไม่ต้องตื่นขึ้นมาฟังเรื่องราวใดๆทั้งนั้น ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน แค่มันรับโทรศัพท์ ก็พอแล้ว แบบนี้ละมั้งที่เค้าว่า 'เพื่อน คือคนที่สามารถนั่งอยู่ด้วยกันโดยไม่พูดอะไรสักคำ' 'แต่ลุกจากกันไปได้เหมือนคุยกันไปนับล้านคำ ' 'เพื่อน' 'คือคนที่เมื่อเราสุข เราไม่เห็นมันอยู่ในสายตา ' 'แ ต่ เ ป็ น ค น ไ ม่ มี วั น ป ล่ อ ย ใ ห้ เ ร า ล้ ม ลง ไ ม่ ว่ า เ ร า จ ะ ไ ป เ จ็ บ ม าจ า ก ไ ห น . *!~*คิดดูนะ เพื่อนไม่ทิ้งกันอยู่แล้ว*!~* ไม่โกรธกันอยู่แล้วมีอะไรผิดพลาดไปก็ต้องอภัยให้กัน เพราะว่าเราเป็นเพื่อนกัน เพื่อนเหมือนนาฬิกา ถามอะไรพวกมึงอย่างนึงได้ไหม? เพื่อนตามความคิดคุณคืออะไร? เค้ามีความสำคัญกับคุณมากแค่ไหน? “เทียบกับคนรักของคุณได้บ้าง ฤ เปล่า” มีบางอย่างอยากจะเล่าให้ฟังแค่นั้นเอง มีนาฬิกาปลุกอยู่เรือน 1 มันทำหน้าที่ของมันทุกวัน ทั้งเข็มยาวเข็มสั้น…. ยังคงเดินทางรอบหน้าปัดอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ตอนเช้าๆๆๆๆๆๆๆๆ มันจะส่งเสียงกวนประสาท เสียงที่ทำให้เราต้องตื่นจากความฝันแสนหวาน เราตอบแทนมันโดยการเอื้อมมือไป ควานหา”ตบหรือกดมันอย่างแรง” ด้วยความรำคาญ เพื่อให้มันเงียบ ทั้งๆที่มันก็ช่วยให้เราไม่ไปผิดนัดสำคัญๆอยู่เสมอ และถ้ามันเผลอปลุกเราในวันพักผ่อน บางทีเราอาจจะขวางมันทิ้งเสียด้วยซ้ำ ทั้งๆที่เราก็เป็นคนตั้งเวลาเอาไว้เอง บางครั้งเราก็มั่วทำอย่างอื่นที่เราเห็นว่าสำคัญมากเสียยิ่งกว่า “นาฬิกา” ที่มันตั้งอยู่ที่เดิมของมันทุกวัน เราไม่ใส่ใจมันเท่าไรหรอก จะสนใจมันแค่ตอนเรา “อยากรู้เวลาก็เท่านั้นเอง” จนกระทั่งวันนึง นาฬิกาเดิมๆเรือนนั่นมันเงียบหายไป คุณไม่รู้หรอกว่ามันเงียบไปเมื่อไร คุณจำไม่ได้หรอกว่าตอนมันเดินครั้งสุดท้าย คือ ตอนไหน คุณได้แต่โทษมันในเช้าวันนั้นว่า “ไอ้นาฬิกา เฮงซวย..ทำไมถึงไม่ปลุก” ทั้งที่มันเงียบไปเพราะคุณ……… คุณว่าไหม ว่า “เพื่อนมันเหมือน “นาฬิกาปลุกเนอะ…” ทำไมนะเหรอ………. คุณคิดดูสิ--- ความรักระหว่างเพื่อนก็เหมือนการเดินของเข็มนาฬิกานะ เดินอยู่ที่เดิมๆๆๆๆๆ แต่ก็เดินไปได้เรื่อยๆๆ ไม่เหนื่อยไม่เบื่อ บางครั้งเพื่อนก็เตือนเรา บอกเรา แนะนำเราไนบางเรื่องที่เราควรจะฟัง แต่เรากลับรำคาญมัน พูดทำร้ายน้ำใจเค้า หรือทำให้เค้าเสียใจ เพราะคิดว่าคำพูดเตือนของเค้าทำให้คุณรำคาญ ถึงแม้บางทีคุณก็ทำไปเพราะไม่ได้ตั้งใจ แต่ลองสังเกตสิ สิ่งที่เพื่อนๆคุณเตือน(ด้วยความหวังดีนั้น) บางทีกลับช่วยคุณได้หลายๆเรื่อง หลายครั้งหลายคราว ที่คุณมัวแต่ทำเรื่องอื่น ให้ความสำคัญกับคนอื่นๆๆ และมองข้ามความสำคัญเพื่อน เพราะคุณคิดอยู่เสมอว่า…….. ความรักของเพื่อน มันเป็นเรื่องปกติ ธรรมดา เช่นเดียวกับ นาฬิกา… ที่มันจะเดินไปอย่างนั้น…เหมือนทุกๆวัน แต่คุณคงลืมไปว่าสักวัน ถ่านที่คุณใส่ไว้มันก็ต้องหมด นาฬิกาไม่ได้ละเลยหน้าที่ของมัน หากเพียงแต่เมื่อเวลาผ่านไป มันจะเอาแรงที่ไหนเดินหากไม่มี แบตเตอร์รี่ เช่นเดียวกันกับเพื่อนของคุณ แม้เค้าจะรักและปรารถนาดีกับคุณมากแค่ไหนก็ตาม หากคุณเองไม่เคยใส่ใจ หลงลืมไปว่ายังมีเค้าอยู่ ก็เปรียบเหมือนดังนาฬิกา ที่มันไม่ได้ละทิ้งหน้าที่ของมันหรอก หากแต่เพียงคุณเองที่ไม่เคยจะเอาใจใส่ นาฬิกาเก่าๆเดิมๆเรือนนั้นเลย ถึงเวลาหรือยังที่คุณจะหันกลับมามอง มองดูนาฬิกาเรือนเดิม ไม่สายไปใช่ไหมที่คุณจะใส่ถ่านให้มันอีกครั้ง และไขลานให้มันเดินดังเดิม เพื่อให้นาฬิกาเรือนเดิม กลับมาทำหน้าที่หน้าเบื่อเดิมๆ อีกสักครั้ง รักเพื่อนๆทุกคนเว้ยยยยยยย

Trouble Is A Friend - Lenka

ช.แช็งค์

HBO
Simple life

FHM